Zondag 12 augustus

Zondag 12 Augustus 2018, Ahlhof, Rohrmoos

Gister zijn we aangekomen en het voelt als thuiskomen, ook in de zomer is deze plek zo heerlijk!

Aan het einde van de weg, dus geen verkeer, alleen af en toe wat wandelaars en voor de rest…….rust, heerlijk!

Ronald moet nog een klusje voor kantoor doen en aangezien ik echt niet ga zitten niksen in deze mooie omgeving ga ik met de kids op pad naar Hochwurzen.

Daar is de Go Kart afdeling (of afdaling? ;-)) en dat willen ze wel doen.

We rijden er op ons gemakje heen en kijken we hoe dit allemaal werkt. Kaartje kopen in de shop en met de Sommercard mogen we gratis 1x per dag met een lift omhoog.

Het is warm vandaag!! Echt goed warm, heel anders dan de winter met minus 23 graden die we toen hier hadden.

De kinderen zien de funslope liggen en daar moeten ze heen! Het ziet er echt heel anders uit want wat blijkt nu? Je skiet in de winter over de parkeerplaats. Echt te grappig.

En we komen er ook achter dat het skien van de funslope in de winter aanzienlijk minder ver en lang duurt dan wanneer je loopt. Poeh zeg, met deze warmte is het best een stukje. De tunnels en bochten liggen er nl gewoon, echt wel lachen hoor!

Tja en dan kom je ineens beneden aan de funslope……normaal skie je in 1 moeite door de lift in maar nu zullen we toch echt omhoog moeten lopen. Poep zeg!!

Er is ook een grapjurk geweest die aan de kant sneeuwwitje en de 7 dwergen heeft verstopt, we noemen het maar de dwergenroute, echt super grappig.

We wandelen door een stuk Alm (zeg maar gewoon wei) tussen de koeien en de Arie’s door (haflingers dus)  Moeders met veulens maar volgens mij staan de hengsten er ook gewoon tussen. We gaan maar niet teveel op onderzoek uit en lopen door naar de uitgang. En toen moesten we nog een stuk terug naar de auto omhoog.

Goed, ons conditie wordt meteen goed op de proef gesteld en we zijn bekaf als we boven zijn. Snel de airco aan in de auto!!!

We gaan snel Ronald  bij Ahlhof ophalen en de kinderen moeten echt naar de GO KART!!! NU!!! PAPA!!

Dus weer omhoog naar Hochwurzen, auto parkeren en als de brandweer naar boven met de lift. We springen nog bijna niet in de Go Kart (eerst luisteren naar instructies…ja ja…schiet nou maar op!) Mannen bij de mannen en vrouwen bij de vrouwen en …………GO!!!

Uiteraard gaan de mannen harder door de bochten maar met maar 20 meter verschil bij aankomst vind ik dat wij het niet gek hebben gedaan.

We willen nu wel bij Planai omhoog om te lunchen maar komen er achter dat je dus maar 1 liftje per dag mag gebruiken met je Sommercard, dat moeten we dus even goed plannen. Geen probleem……..we zien SALE!!

Dus even gevraagd of ze toevallig kinder skischoenen hebben en jawel hoor. Mika heeft mazzel (en wij ook) want voor 60 euro heeft hij nu een nieuw paar skischoenen in maat 37!! Poeh zeg, dat is mijn maat joh!

Blij dat we dat nu in de uitverkoop konden kopen want via Marktplaats blijft toch altijd maar afwachten he!

We lopen het centrum van Schladming in en ploffen in de schaduw neer bij Landgraf,we lusten wel wat……..maar de wespen ook……..

Mika loopt te stressen als een gek dus echt relaxt is het niet, maar zodra hij zijn eten op heeft gaat hij maar spelen bij de fontein, weg bij de wespen. Ik moet zeggen, het waren er ook irritant veel.

Ronald gaat nog wat werken en ik ga met de kinderen lekker bij het beekje bij Ahlhof spelen. Het is koud(!!!) water maar het is heerlijk om even in te rommelen met stenen, takken en weet ik wat allemaal. Het koelt even lekker af ondanks dat je er niet helemaal in kan dompelen of zwemmen. Er wordt driftig gewerkt aan de stenen verzameling en ik ben bang dat we weer achterover met de auto terug naar huis gaan. Weet waar we allemaal stenen van hebben liggen from all over the world! Hele bergkristallen uit Noorwegen tot de eerste souvenir steen van Mika uit Yosemite.

We wandelen in de namiddag lekker naar Landalm om daar een hapje te eten. In de winter zag het er daar compleet uitgestorven uit, maar nu is er ruimte zat, mooi terras, speelgoed voor de kinderen (dat hebben ze overal wel valt me op, echt top!)

We eten lekker (met spareribs zijn wat droog) en net als we bijna klaar zijn horen we een keiharde gil en hard huilen vanaf het voetbalveld naast het restaurant.

Coco is uitgegleden en hard op het haar stuitje gevallen. Ze was thuis al een keer of 2/3 gevallen maar nu zakt ze door haar benen en kan ze nauwelijks meer lopen. Dat ziet er niet goed uit. We rekenen snel af en nemen haar mee naar Ahlhof, gelukkig is het maar 5/10 minuutjes lopen, heel langzaam komen we er wel. Lopen gaat wel, zitten, plassen of liggen op de rug wil niet echt goed komen we al snel achter.

We geven haar een dikke paracetamol 500, smeren dik in met arnica van de apotheek uit Schladming (en dat is échte arnica zonder de rotzooi erin die VSM er in stopt)

Ze ligt op het buikje met dikke tranen te huilen van de pijn. Kleine diva is zo’n bikkel en is nu intens verdrietig.

Het topic op Facebook geeft een hoop goede ideeën dus na een warme douche, smeren we haar nogmaals in en leggen haar lekker in bed. We moeten haar er echt in tillen want anders wil het niet echt lukken. Hopen dat ze een beetje slaapt.

Tot overmaat van ramp is er een kleine grijze ezel uit bed gevallen en van alles stress en spanning wordt Mika daar zo verdrietig van dat hij niet goed op zijn knuffel heeft gelet dat dat hij enorm moet huilen. Het moet er ook even uit hoor. Lieffie.

Als de donkey is verzorgd, pootje en beentje in verband heeft kan iedereen met een gerust hart slapen.

Ik test vast even de jagermeister, even kijken of hij wel zo lekker smaakt als vorig jaar.

Proost!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s