Woensdag 15 augustus

Woensdag 15 Augustus 2018

Wilden we natuurlijk eerst maandag naar Dachstein maar dat ging even niet lukken. Voor de Diva zorgen was toch echt belangrijker.

We hebben nu de gondel gereserveerd om 13.30 uur dus alle tijd om rustig naar boven te komen. Het is maar 12 km of zo, maar wat voor een kilometers……….slinger, slinger, omhoog, haarspeld en ga zo maar door. Helaas toch ook wat wolken vandaag dus we hopen dat ze hoger op de berg nog oplossen. Maar hoe dan ook, we gaan iets moois zien en doen!

In de ochtend rommelen de kinderen lekker nog beneden wat aan. Ze hebben het zo naar de zin hier. Papa kat, mama poes en kitten laten ze heerlijk kroelen door de kinderen en vooral Sissy de kleine kitten is in trek. Ik denk dat ik de auto maar even goed controleer voordat we weg gaan.

Sissy had eerst nog 3 broertjes/zusjes. 1 is al snel na de geboorte overleden. Helaas is er ook eentje door een gast overreden op het erf. Die keek niet uit en de kitten lag onder de auto te slapen. De ene laatste heeft een nieuw huisje gevonden en Sissy mag lekker blijven. Te lief!!

Ze hebben 2 parkeerplaatsen vol onder het afdak met speelgoed voor de kinderen. Ideaal! Je hoeft niks mee te nemen. Ook een tafeltennistafel en een BBQ om vrij te gebruiken. De tuin achter het huis heeft genoeg plek om lekker te gaan zitten eten. Top geregeld!

Mika en Coco hebben een heel parcours voor zichzelf uitgezet om met de moutainbike of skelter te crossen, hele dagen druk die 2. Super leuk om te zien.

Maar goed, we zijn om 11.50 uur bovenaan bij het Talstation van Dachstein. We hebben om 13.30 uur een reservering voor de gondel dus we hebben nog even de tijd. We gaan lekker even bij een restaurant zitten voor een taartje/tosti/biertje/koffie/frisje.

Als we om 13.00 uur aan komen lopen kunnen we meteen al mee om hoog met de gondel van 13.10 uur. Mooi, hoeven we niet te wachten, top!

Het is ook minder mooi weer hierboven. Je zit echt met je kop in de wolken en dat zorgt voor minder mooi uitzicht. Op de mooie zonnige dagen is het hier rete druk.

De gondel is van 2013 dus is nog niet zo heel erg oud, mooi, geen metaal moeheid of zo in het verschiet. Ondanks de hoogtevrees bij Ronald gaat het goed als we hem een beetje begeleiden (Zie!! Hebben we toch een hond nodig!! Whoop Whoop!)

Bovenaan gaat het vest aan, jas er over heen en Mika heeft zelfs een muts bij zich omdat zijn lieve zus er eentje voor hem had meegenomen. In haar muts ligt nu een geblesseerde donkey in het bed van Mika. Gelukkig heeft ze aan haar trui en vest een muts dus die gaan over elkaar heen, lekker op de kop.

De Gletsjer is redelijk zwart  (vies dus) en is mooi om te zien (en echt groter dan dat je denkt) maar veel kleiner dan dat hij was. Deze zomer is ook voor Oostenrijkse begrippen, warm! Het beekje bij Ahlhof staat ook lager dan normaal.

Normaal kan er hier geskiet worden maar er gebeurd nu niks, geen enkel liftje gaat. Wel bijzonder zo hoog hoor!

We kopen na een korte discussie want toch best duur en hoogtevrees, toch maar kaartjes voor de hangbrug en het ijspaleis. Altijd eens Elsa willen spelen.

Door dat het dus best mistig is heb je dus ook minder last van hoogtevrees merkte een Nederlandse dame bijdehand op hahaha, en het is ook echt waar. Je ziet de diepte niet, zelfs niet bij de Trappen in het Niets.

Vanaf de hangbrug loop je het ijspaleis in. Daar heb je 6 meter ijs/sneeuw boven je hoofd. Kijk! En daar krijg ik het nou benauwd van. Brrr…..daar moet ik niet teveel over na denken hoor. Het drupt en lekt ook aan alle kanten en dat geeft me nog minder een goed gevoel. Hup, door dat paleis heen en gáán!! D’r uit!!

Eenmaal buiten staan we in de sneeuw en beginnen we allemaal wat koud te raken. We gaan dus lekker met de gondel naar beneden op de niet afgesproken tijd. Heel bijzonder dat je moet reserveren maar dus eigenlijk gewoon een gondel kan pakken. Misschien Oostenrijkse manier van structureren maar ik snap er geen hol van. Wij vinden het prima en staan rond 15.00 uur weer beneden. Hier schijnt lekker het zonnetje en kunnen de lagen met kleding weer uit. We warmen weer een beetje op.

Onderweg er heen hadden de kinderen in Rittersberg al een Alpine Coaster gespot en daar moesten we natuurlijk nog even heen.

Er is daar van alles voor de kinderen te beleven dus ook echt de moeite waard.

Hoppa, daar gaan ze wee 3x (of zoiets) de berg op en af. Hier is de rij veel langer dan in Flachau dus het duur al met al best lang. Ik heb ondertussen lekker op terras een goulash suppe, biertje en cola op. Ik vermaak me wel hoor.

We rijden op ons gemak terug naar Schladming en na enige discussie komen we terecht bij Marias Mexicana. Na een kleine maaltijd (met heul veul calorien) rijden we weer onze berg op naar Rohrmoos. Heerlijk! Thuiskomen.

 

Foto’s: https://www.facebook.com/groups/jessietravel/

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s