Dinsdag 14 augustus

Dinsdag 14 Augustus 2018.

Vandaag is het minder mooi weer, dat was voorspelt dus we wisten ervan. Dachstein is geen optie met dit weer. Het regent gewoon echt pittig hard.

We hebben wel een regenjas bij ons maar we zijn niet gekleed om een hele dag in de regen te lopen dus wat gaan we doen?

We rijden naar Grobming, daar is een avonturenpark waar je kan klimmen, klauteren, slingeren en zwaaien. Eens kijken of dat een optie is voor vandaag.

Als we daar aankomen na allerlei binnendoor weggetjes zien we dat dit ook niet zo’n goed idee is. Het is nat en vochtig en de kans op uitglijden is groot. Je bent weliswaar gezekerd als je door het parcours gaat, maar het moet wel leuk blijven. Tenslotte ben ik ook geen 21 jaar meer en is de kans klein dat ik gered wordt door Tarzan als ik toch te pletter dreig te slaan tegen de grond.

We rijden maar door over de Alpenstrasse Stoderzinken. Dat moet mooi zijn dus hop……we zitten droog, hebben mooi uitzicht, billenverwarming staat aan dus wat wil een mens nog meer?

De weg zit vol met haarspeldbochten en we komen zelfs een bord tegen dat waarschuwt voor vliegtuigen. Kan het gekker worden?? Ik bedoel, waar gaat dat ding landen? In de haarspeldbocht? En als hij daar überhaupt al komt dan is er toch al geen redden meer want dan slaan de hele bende toch al te pletter tegen de berg. Maar goed, geen vliegtuig gezien, geen zorgen, we waren veilig (toch Dora?)

En naar mate we verder omhoog komen, zien we pas hoe mooi het hier is!!! Gaaf zeg! Gewoon soort einde van de wereld waar ze nog een paar (hele mooie) huizen hebben neergezet, maar de weg gaat niet verder…..that’s it! Einde berg, uitstappen allemaal!

Bij Gasthof Steinerhause nemen we een vroege lunch met uitzicht op het terras, veel verder dan dat kunnen we niet kijken want we zitten midden in de wolken. Laten we het er maar op houden dat we gewoon heel hoog in de wolken zitten. We vergeten gewoon even dat het gewoon minder mooi weer is.

De bediening is allervriendelijkst, ja….deze jongedame heeft er echt zin in. NOT!!

De Oostenrijkse bouwvakkers vindt ze dan wel weer heel erg ‘aardig’. Mokkel.

Oke, het is droog, we hebben regenjassen bij ons, we gaan lopen!! We zijn goed voorbereidt merken we onderweg, niks te drinken mee genomen, nee,……gaat goed met ons.

We willen eerst alleen naar Das Friedenskircherlmaar besluiten stoer te doen en lopen naar het hoogste punt op 2047 meter (op de nek van papa maakt Mika er 2048 meter van)

We lopen dus de Gipfelrundweg,helemaal top! Het is maar goed dat het zo mistig is…..euh…..ik bedoel, dat we in de wolken zitten. Want sommige stukken gaan best pittig omhoog en de zijkanten gaan heel pittig naar beneden. Klimmen dan maar!

Voordeel van zo hoog zitten, we houden het droog! Om ons heen dreigt het behoorlijk maar behalve een kleine spetter houden we het droog, top! We hebben het zelfs warm gekregen van het geklim.

Ging Coco gister nog met de traplift naar beneden, kan ze nu behoorlijk goed meelopen. Wat een bikkel is het toch!

Als de zon af en toe even doorbreekt zie je hoe mooi het hier is! We komen na ruim een uur lopen op het hoogste punt waar dan ook een groot kruis staat, uiteraard moeten we daar uitgebreid mee op de foto. Allerlei rare poses worden aangenomen inclusief de spiderwoman pose van Coco. Gek type.

De wandeling naar beneden vergt ook wat concentratie en is best een uitdaging. We zijn blij als we op het plattere en makkelijkere gedeelte komen. Poeh zeg, mijn benen!!! Die waren daar eigenlijk nog niet klaar voor, maar ze moesten ineens aan het werk. Ze roepen dan ook om wat te drinken……..beter gezegd, ze roepen om BIER! Witbier!

We eten niet hoe snel we naar Steinerhause moeten komen om daar op het terras te ploffen. 1 grosse Weissbier, 2 grosse Almdudler und eine grosse Schiwasser. Oh ja, gerne ach ein chocotorte. Whoop whoop! Die calorieën kunnen er met gemak weer bij!

Het loopt richting einde van de middag, we moeten de Alpenstrasse nog naar beneden rijden wat niet zonder gevaar is vanwege de vliegtuigen die om je oren vliegen dus snel veilig naar beneden.

Daar constateren we dat het beneden echt pittig heeft geregend, hebben wij mazzel gehad!!

Snel naar beneden, kleine boodschap bij de Billa en snel naar Ahlhof. Vandaag mag Coco een rondje stappen op de ponies van Ahlhof. Ze hebben daar 3 shetlanders en 2 Huzulen en wat zijn ze leuk!

Eerst blijft ze volhouden dat ze niet wil vanwege haar stuitje. Ze wil rustig aan doen en blijft bij haar standpunt. Totdat het eerste kindje het bos in gaat met de pony, dan komt ze hard naar boven gerend voor haar rijbroek en laarzen. NU!!

Eerst worden alle ponies in hun stal gepoets en is Ornella terug is van haar ritje mag Coco er op. Ik zie mezelf weer in Frankrijk op de camping. Zo blij als een kind dat ik op een pony mocht. Heerlijk!

Katrin loopt met haar mee naar de rand van het bos, stukje het bos in en terug komen ze in draf. Goed gedaan Katrin! En wat een lol!! Ze geniet zo! Ze wil dit wel elke dag doen!! (ik ook!!!)

Ze helpt met alle ponies op stal zetten en knuffelen. Helemaal moe van de dag, komt ze weer boven. Wat is het leven mooi in Rohrmoos en op Ahlhof! Mag ik verhuizen?

Liefs

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s